Ödön von Horváth

Opowieści Lasku Wiedeńskiego

(Geschichten aus dem Wienerwald)

"Niepostawienie pewnych pytań pociąga za sobą bardziej niebezpieczne skutki niż nieumiejętność dania odpowiedzi na te, które objęto już oficjalnym programem. (…)Cenę milczenia płaci się w twardej walucie ludzkich cierpień. Zacznijmy więc od dobrych pytań, a świat może sam się choć trochę odmieni, jak to już nieraz czynił”
                        Zygmunt Bauman

    Ponad siedemdziesiąt lat temu Odon von Horvath napisał „Opowieści lasku wiedeńskiego” jako tekst o mechanizmach rodzącego się faszyzmu, rodzącego się nie na wiecach, czy w instytucjach rządowych, ale sączącego się powoli w relacjach prywatnych, codziennych, przy śniadaniu, na pikniku w upalny, letni dzień…
    Wszelkie społeczne choroby, konflikty zbrojne, katastrofy nie są tylko zwykłą dziejową konsekwencją. Odrzucenie wolności i poczucia godności, kryzysy związane z koniecznością stwarzania kozła ofiarnego, zaczynają się zawsze na podstawowym poziomie. Na intymnym poziomie ludzkiej frustracji, kompleksów, lęków, które odkładane w rejony podświadomości powracają w ramach systemów społecznych  jako erozja wrogich ideologii, lęku przed innością, nieludzkiego okrucieństwa.
     W tym spektaklu najistotniejsza jest kwestia współzależności, poszukiwania ukrytych, nieuświadamianych stymulacji wydarzeń. Nie obwinianie, nie rozgrzeszanie, ale  konfrontacja. Odsłanianie ukrywanych i wypieranych w społeczeństwie mechanizmów. Mechanizmów, które powracają jako eskalacja przemocy, nagromadzony lęk przerzucony na Innego. Małe agresje powodujące makroagresje.
    Lęk, strach jako narzędzie budowania wspólnotowej relacji. Przerzucanie agresji na Innego, jako rodzaj wspólnotowego rytuału, fundującego nowy porządek świata.
    Podejrzane, groźne, wrogie rytuały trzeba wciąż na nowo drażnić, ranić, obnażać, egzorcyzmować – bo to pewnie jedyna możliwa droga do oczyszczeń, jeżeli takie w ogóle istnieją.

przekład: Mariusz Łubyk

Reżyseria: Maja Kleczewska
Scenografia i reżyseria świateł: Katarzyna Borkowska
Muzyka: Michał Gorczyca

Asystent scenografa: Maryna Wyszomirska

Obsada:
Zofia Bielewicz
Aleksandra Cwen
Cecylia Jacewska - Caban
Grażyna Kopeć (zastępstwo Kornelia Angowska)
Arleta Los - Pławszewska
Grażyna Misiorowska
Judyta Paradzińska
Elżbieta Piwek/Grażyna Misiorowska
Beata Wnęk - Malec
Ewa Wyszomirska
Teresa Zielińska
Andrzej Jakubczyk
Waldemar Kotas
Przemysław Kozłowski
Leszek Malec
Grzegorz Minkiewicz
Maciej Namysło
Michał Świtała
Krzysztof Wrona
Bogdan Zieliński

oraz Agnieszka Rybij, Witold Janiszewski, Jerzy Kowalewski, Stanisław Kraska, Zbigniew Kuleczko, Tomasz Masłowski, Waldemar Watras.

Inspicjent – sufler:  Cecylia Jacewska - Caban

czas trwania - 160'

SPEKTAKL DLA WIDZÓW DOROSŁYCH!